W ostatnich dniach świętowaliśmy imieniny naszego najmłodszego – Szymona. W ten dzień, w którym wspominamy Annę i Symeona spotykających Jezusa ofiarowanego w Świątyni. Był to dzień dla nas intensywny i radosny, a dzieciom przede wszystkim przyniósł wyjątkowe smakołyki. Nasz solenizant za nic jednak miał wszelkie słodkości, a apetyt jego skierował się na winogrona. Cóż… wybór zasadniczo niezły. Krótka fotorelacja z tego wieczora znajduje się w pierwszych lutowych zdjęciach.

Styczeń, jak to styczeń, również minął nam w sielanowych nastrojach. Cóż robić, jeżeli w każdym tygodniu była jakaś poważna okazja do świętowania – począwszy od Objawienia Pańskiego (z Jasełkami), poprzez urodziny starszyzny plemiennej urodziny Sary, dzień babci i dziadka oraz urodziny dziadka Rysia. Okazja czyni Święto

Utęskniona więc otworzyłam go podczas sączenia porannej kawy w wersji latte. Szymek próbuje właśnie wyciągnąć spod szklanego stolika ziarenka kawy – niestety z dobrym skutkiem Najmłodszy nasz Rozbójnik przeżywa chyba najfajniejszy okres rozwoju – patrząc w 10 miesięcy wstecz. Wszystko stało się mega ciekawe. Jedzenie – to pierwsza i podstawowa pasja. Zaglądanie do szuflad, szafek, pstrykanie przycisków w radiu, mediacenter, telefonach, zjadanie wszystkiego co się na podłodze znajdzie – to kolejne. Super zabawą okazała się “uwaga, łapię równowagę!”. Polega na tym, że w najmniej oczekiwanym momencie Szymek podnosi obie ręce do góry i czeka – czy poleci do przodu, czy do tyłu Czasem uda się postać kilka sekund i wtedy jest mega radość. Fajne są teraz rozmowy z Szymkiem. Ja najbardziej lubię jego “maaamaaa” lub zaczepki typu “aaaa-aaa” lub robienie jak konik (wiecie jak, takie robienie języczkiem kla kla ). Szymusiowowy charakter staje się coraz bardziej widoczny – zdecydowanie będzie buntownikiem jak starszy brat. Młodzi Panowie mieli już okazje do prawdziwych wojen np. o samochodziki. Niestety często kończyły się płaczem…Dawida, bo Szymek go ugryzł, uszczypnął lub pociągnął za włosy Aaaa! Co do gryzienia – trzeba pochwalić się uzębieniem – 4 górne ząbki i ciągle 2 dolne Ogólnie – Szymon ciągle chodzi – trzymając się tego co w miarę stabilne, uwielbia kąpać się w wannie z Sarą i Dawidem – a jeśli rodzice któregoś dnia chcą go wykąpać osobno – robi dziką awanturę, krzyk, wrzask i łzy jak grochy

Jeśli chodzi o Dawidka, to nudzić nam się nie pozwala Jest takim typem faceta, który – tak samo jak uroczy i cudny – jest też uparty jak osioł. Ostatnio obraża się około 10 razy dziennie.  Strzela wtedy focha, fuka na każdego i ogólnie nie jest łatwo. Ale poza tym małym negatywnym aspektem, Dawidziu jest super chłopakiem Potrafi się świetnie bawić z Sarą, nadal uwielbia klocki lego. Czyta coraz lepiej – literując sobie najpierw wyraz, a potem składa litery w całość. Dawid bardzo dobrze liczy, dodaje. Jego pasją są pociągi, samochody, wyścigi. Jest bardzo bystry, a swoimi tekstami powala na kolana nawet rodziców

Na deser została nasza Księżniczka. Jest super dziewczynką Opiekuńcza, zaradna, grzeczna. Widać, że kształtuje się jej charakter, ponieważ potrafi niegrzecznie się odezwać, wygarnąć coś rodzicom, obrazić się czy też wkurzyć – trzasnąć drzwiami i wpaść w wielką rozpacz. Ale zdarza się to w akceptowalnych ilościach Sara już całkiem fajnie czyta i liczy. Z nieśmiałością też jest coraz lepiej – potrafi sama kupić coś w sklepie, powiedzieć sąsiadom dzień dobry czy porozmawiać jak ktoś zagaduje.  Ostatnim hitem Sary – ku zachwycie rodziców – jest robienie śniadania rodzicom do łóżka. Ostatnie kilka poranków wyglądało tak, że Dawidek przychodził do nas do łóżka i pilnował, żebyśmy nie wstawali, a Sara szykowała nam śniadanie i przynosiła na tacy do łóżka – np. bułki maślane, a obok sos truskawkowy, kanapki z dżemem, jogurt itp. My to mamy życie!

Z newsów ogólnych – w przyszłym tygodniu przeprowadzka! Piękne mieszkanie będziemy wynajmować – jednak inne niż pierwotnie zaplanowaliśmy. Nasze mieszkanie od września też zasiedlą lokatorzy – 3 studentów. Przed nami gorący okres pakowania, przenoszenia, rozpakowywania. Do tego jeszcze poprawki w pracy licencjackiej robię  -  by we wrześniu się obronić. Od września zaczynamy przygodę z przedszkolem z projektu “Sternik” i też jesteśmy pelni emocji – jak to będzie, jak dzieci zareagują na zmianę przedszkola itp. Nastroje póki co są bardzo pozytywne.

Wystarczy może tego podsumowania ostatniego czasu Pozdrawiamy Was serdecznie i wakacyjnie – choć my w tym roku wakacji nie mamy.

Oprócz tego coraz więcej zajmujemy się fotografią – szczególnie Tomek, pisaniem pracy licencjackiej – Magda, oraz dobrą zabawą – Sara, Dawid i Szymek